czwartek, 15 października 2015

Dieta proteinowa sposobem na odchudzanie

Dieta proteinowa sposobem na odchudzanie


Autor: Ewelina Kowalska


Problemy z nadwagą lub zbędnymi fałdami tłuszczu na ciele to problem XXI wieku. Cywilizacja stara się temu zaradzić, ale jak na razie otyłych przybywa. Cieszy fakt, że coraz większa grupa osób z kręgu otyłych stara się wyjść z opresji i zastosować kurację, która wreszcie pozwoli na obniżenie wagi.


Przeglądając fora internetowe, natykając się na artykuły w prasie lub nawet oglądając telewizję jesteśmy zasypywani cudownymi preparatami lub dietami, które pozwalają jeść cokolwiek i tracić zbędne kilogramy. To mit, w który nie można wierzyć. Podczas odchudzania najważniejsza jest silna wola i chęć osiągnięcia sukcesu, którym jest dojście do niższej wagi.

dieta dukanaZastosowanie diety to sprawa priorytetowa. Ćwiczenia fizyczne są na drugim planie. Bez diety żadne ćwiczenia nie pomogą. Skupmy się więc na jednej z najpopularniejszych zmian żywieniowych obecnego stulecia. To dieta Dukana, stworzona przez francuskiego dietetyka Pierra Dukana. Sposób ten kładzie nacisk na powolne tracenie masy ciała, przyzwyczajanie organizmu do nowego stylu życia i przede wszystkim na uniknięcie efektu jo-jo, który oferowany jest przy wszystkich dietach cud, które pozwalają w tydzień stracić kilka kilogramów, aby w kolejnym tygodniu te kilka kilogramów (razem z dodatkowymi gramami) odzyskać.

Cały sekret diety Dukana polega na spożywaniu posiłków z dużą zawartością białek. Wraz ze stratą masy ciała - dieta przewiduje podwyższenie ilości białka w jedzeniu i jednoczesne obniżenie zawartości węglowodanów i tłuszczy, które są wrogimi substancjami dla każdej osoby odchudzającej się. Proces ten w porównaniu do diet oferujących efekty jo-jo jest długotrwały i stabilny. Pierwsze efekty przyjdą szybko, gdyż organizm odczuje dużą zmianę. Najważniejsze jest to, aby nie tracić wiary w swoje możliwości i systematycznie stosować się do zaleceń. Do diety dokłada się także ćwiczenia, które intensyfikują możliwości spalania tkanki tłuszczowej, a co za tym idzie - przyspieszają proces odchudzania i przybliżają nas do wymarzonej sylwetki.

Pierre Dukan wprowadził w swoją dietę 4 podstawowe etapy, które pozwalają na uniknięcie efektu jo-jo. Pierwsza faza to tak zwana faza uderzeniowa. Podczas trwania tej fazy osoba odchudzająca może jeść tylko produkty z dużą zawartością białka i jednocześnie o niskiej zawartości tłuszczu.

Drugi etap to faza równowagi. Podczas trwania tej fazy jadłospis uzupełniany jest o owoce i warzywa (uzupełniane co drugi dzień).

Faza utrwalenia to trzeci etap, który kładzie nacisk na zachowanie osiągniętego już sukcesu i uniknięcie ryzyka powrotu dawnej wagi.

Czwarty, ostatni już etap diety Dukana to białkowe czwartki. Osoba, której udało się odchudzić może jeść dowolne potrawy (w granicach rozsądku). Jednego dnia tygodnia (niekoniecznie w czwartek) należy spożywać produkty wyłącznie białkowe z niską zawartością tłuszczu. Ten etap towarzyszy odchudzającym do końca życia.


Więcej informacji: dieta dukana, jadłospis diety dukana

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Zadania zawodowe dietetyka

Zadania zawodowe dietetyka


Autor: Kacper Kubiak


Zostanie dietetykiem może być naprawdę dobrym pomysłem na biznes. Dzisiaj zapotrzebowanie na tego rodzaju pracowników jest coraz większe.


Przede wszystkim trzeba pamiętać o tym, że wraz z rozwojem cywilizacji stajemy się coraz bardziej leniwi, stresujemy się, jemy niewłaściwie, wobec tego też trudno jest nam utrzymać prawidłową wagę, a wiadomo, że znacząco wpływa to też na zdrowie. Dlatego dietetyk to osoba potrzebna i znajdująca dużo klientów, nie tylko w ośrodkach zdrowia, zakładach żywienia zbiorowego, ale również klientów indywidualnych, którzy pragną zawalczyć o szczupłą sylwetkę i dobre samopoczucie, udając się do prywatnych gabinetów dietetycznych. Dlatego ukończony kurs dietetyki może być naprawdę dobrą inwestycją!

Czym zajmuje się dietetyk?

Dietetyk jest zawodem, do którego wykonywania potrzebna jest odpowiednia wiedza. Można pójść w tym celu na studia w kierunku dietetyki, można też pójść na specjalny kurs, dzięki któremu będzie można nabyć potrzebne informacje szybciej i taniej. Na koniec trzeba zdać egzamin, aby móc wykonywać pracę, jednak planowana jest deregulacja zawodu, więc prawdopodobnie w przyszłości wystarczy sam kurs odchudzania lub studia, nie będzie konieczne zdawanie żadnych egzaminów.

Osoba pracująca na stanowisku dietetyka ma przy tym określony zakres swojego działania. Powinna ona miedzy innymi realizować następujące zadania: zajmować się określaniem roli składników pokarmowych i nie odżywczych na organizm człowieka, stosowaniem norm zapotrzebowania i doborem produktów w zależności od wymogów konkretnej osoby. Także dietetyk planuje w związku z tym jadłospisy zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Dba o to, aby diety były zróżnicowane, sporządzane z produktów różnorodnych, z wykorzystaniem rozmaitych technik kulinarnych. Dodatkowo kursy i studia uczą czynności formalnych, takich jak organizacja stanowisk pracy, przestrzeganie przepisów BHP, prowadzenie dokumentacji żywieniowej.

Zatem kurs odchudzania lub studia w tym kierunku mogą zapewnić kompleksową wiedzę niezbędną do podjęcia pracy na stanowisku dietetyka w różnych zakładach.


Anna- Dyplomowany dietetyk, prowadzi kurs dietetyki i odchudzania.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Odchudzanie - popularne fakty i mity

Odchudzanie - popularne fakty i mity


Autor: Marek Grochowiak


Wokół odchudzania powstało wiele mitów. Czasami bywają problemy z odróżnieniem ich od faktów. W tym artykule postaram się przedstawić 5 popularnych faktów i mitów związanych z odchudzaniem.


1) Im większa waga do zrzucenia tym intensywniejsze ćwiczenia

Oczywistym faktem jest, że trening pomaga w odchudzaniu. Należy jednak pamiętać o tym, że dla każdego poziom intensywnego treningu będzie różny. Dla osób prowadzących aktywny tryb życia będzie to wyglądać inaczej niż w przypadku osób, które na co dzień mają mało ruchu. Intensywność treningu należy więc dobierać w zależności od konkretnej sytuacji.

2) Stres i przybieranie na wadze nie idą ze sobą w parze

Jest to jeden z mitów. Udowodniono już wielokrotnie, że stres jest jedną z przyczyn sięgania po wysokokaloryczne posiłki. Z racji tego, że powoduje nadmierne spożywanie jedzenia, może być początkiem pojawiania się u nas otyłości.

3) Można schudnąć, jedząc to, co się chce

Jest to prawda, jednak kluczem do sukcesu jest co innego. Nieważne co jesz, ale ważne jak często i w jakiej ilości spożywasz posiłki. Nawet jeżeli lubisz jeść „fast foody”, to nie muszą mieć one złego wpływu na tycie. We wszystkim należy zachować odpowiedni umiar i pamiętać o tym, by spalać nadmierne kalorie.

4) Jedzenie w dzień i w nocy robi różnicę

Można jeść w ciągu dnia i nie spożywać posiłków w nocy, a i tak przytyć na wadze. Podobnie można nie jeść za wiele w ciągu dnia, a obżerać się po nocach i mimo to przytyć. Nie ma tutaj reguł. Kluczem do sukcesu jest równowaga. Jeżeli nasz organizm sygnalizuje, że jest głodny, to trzeba mu dostarczyć posiłek nawet w nocy. Należy jednak pamiętać o tym, by nie jeść kilka godzin przed snem, bo może to utrudnić zasypianie.


5) Pomijanie posiłków pomoże mi schudnąć

Jest to jeden z mitów. Nawet jeżeli będziesz pomijać posiłki w ciągu dnia, możesz przybrać na wadze. Zdarza się, że gdy nie jemy przez większość dnia, pod koniec głód daje o sobie znać z dużo większą siłą. Można wtedy spożyć tyle samo, a nawet o wiele więcej jedzenia niż podczas regularnego odżywiania. Ostatecznym skutkiem będzie tycie. Najlepiej spożywać posiłki regularnie.


Naturala.pl - odchudzanie z ziołami!

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Owoce i warzywa

Owoce i warzywa


Autor: Maksymilian Mędrygał2


Owoce i warzywa, które można jeść bez ograniczeń i nie martwić się o wszelkie problemy, stanowią większość. Jeżeli nie doda się do nich żadnych sosów czy cukru, będą niskokaloryczne. Są również produkty, które mają ujemny bilans kalorii, np. ogórek, seler, sałata czy rzodkiewki.


Wydawać by się mogło, że warzywa i owoce są zdrowe, a do tego pomagają schudnąć. Jednak do końca tak nie jest. Niestety, zbyt częste spożywanie niektórych potraw może spowodować trudności z utrzymaniem szczupłej sylwetki. Warto jednak wziąć pod uwagę fakt, że w owocach i warzywach jest zawarta duża ilość magnezu, która pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu.

Spośród warzyw to najwięcej magnezu znajdziemy w fasoli (169mg), grochu (129) i szpinaku (53). Jeżeli chodzi o owoce, to pierwsze miejsce należy do dzikiej róży (120mg), daktyli (65) i mandarynek (60). Dużą ilość mają jeszcze kukurydza, groszek, pietruszka, bób, banany, jeżyny, melony czy też agrest.

owoce

Oto lista owoców, które można jeść do woli i nic się nie przytyje: borówka amerykańska, jeżyna, malina, wiśnia, jagoda, czereśnia, porzeczka, śliwki, agrest, jabłka, truskawki, gruszki, pomarańcze, figi, morele, grejpfruty i kiwi. Jeżeli chodzi o warzywa, to są to: ogórki, chrzan, rzodkiewki, szparagi, sałata, papryka, kapusta biała, soczewica, kapusta włoska, soja, czosnek, kapusta czerwona, por, pomidory, kalarepa, groszek zielony i seler.

Nie wszystkie owoce, jak i warzywa, są dobre prosto z krzaka czy drzewa. Zdarzają się takie, które trzeba odpowiednio przygotować, by były dobre do jedzenia. Zaliczymy do nich takie owoce jak: ananasy, mandarynki i brzoskwinie. Warto zwrócić uwagę na to, czy te owoce są zalane sosem w puszce, czy nie. Jeśli tak, to ich indeks glikemiczny bardzo pójdzie w górę. Jeżeli natomiast chodzi o warzywa, to np. surowa marchewka ma indeks glikemiczny 30, a po ugotowaniu aż 85. Bakłażany i cukinia w czasie smażenia chłoną ogromną ilość tłuszczy, więc lepiej je grillować lub dusić. Do tej listy dorzucić trzeba jeszcze fasolę, brokuły, brukselkę i cebulę.

Do ostatniej grupy, w której zamieszczone są produkty, które trzeba wyeliminować z menu, zaliczymy warzywa takie jak: ziemniak, brukiew, buraki, rzepę, dynię, kukurydzę i fasolkę szparagową. Zawierają one duże ilości cukru, tłuszczu lub wysoki indeks glikemiczny. Mają również dobre składniki dla zdrowia, więc można sobie pozwolić raz na jakiś czas. Jeżeli chodzi o owoce, to zaliczymy do nich: melony, awokado, mango, banany, daktyle, winogrona, arbuzy i rodzynki.


Chcesz więcej informacji na temat warzyw i owoców jak również witamin i minerałów w nich zawartych zaglądnij na stronę witaminy

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

piątek, 18 września 2015

Ocet jabłkowy cz.II

Ocet jabłkowy cz.II


Autor: Nora Bosay


Ocet jabłkowy to rewelacyjny produkt ułatwiający odchudzanie. Jest bezpieczny dla zdrowia, pod warunkiem, że nie zostaną przekroczone jego rozsądne ilości w diecie. Najlepsze właściwości będzie miał wtedy, kiedy zostanie przygotowany przez nas ze świeżych owoców bez dodatków konserwantów.


Przygotowywanie octu jabłkowego.

Ocet można nabyć w sklepie spożywczym, ale najlepsze właściwości będzie miał taki, który zostanie przygotowany samodzielnie ze świeżych owoców i bez dodatku konserwantów. Jest kilka przepisów na wykonanie specyfiku w domowych warunkach.

1. Należy wziąć kilka jabłek, umyć je, pokroić na małe kawałeczki razem ze skórką i gniazdami nasiennymi. Następnie wsypuje się je do słoika i zalewa przegotowaną wodą z dodatkiem cukru, w proporcji jedna łyżeczka cukru na jedną szklankę wody. Naczynie należy zamknąć gazą i odstawić na cztery tygodnie, aby owoce sfermentowały. Od czasu do czasu płyn miesza się drewnianą łyżką, a kiedy przestanie się pienić, przelewa się go przez gazę do butelek i odstawia w zimne miejsce.

2. Kilogram jabłek należy zetrzeć na tarce wraz ze skórką i gniazdami nasiennymi. Owoce zalewa się litrem wody i słodzi miodem lub cukrem (około 200 g). Następnie dodaje się 20 g drożdży i 40 g pokruszonego chleba razowego. Słoik zamyka się, obwiązując płótnem, i ustawia w ciepłym, ciemnym miejscu na około 30 dni. Co jakiś czas masę należy zamieszać drewnianą łyżką. Gdy płyn jest gotowy, rozlewa się go do butelek.

3. Kilogram jabłek po umyciu należy pokroić i zmacerować w sokowirówce. Następnie masę jabłkową zalewa się pięcioma szklankami wody, dodaje się do niej kawałek razowego pieczywa, 100 g cukru i 10 g drożdży. Masa powinna zostać umieszczona w słoiku przewiązanym gazą i zostawiona na 10 dni w chłodnym miejscu. Trzy razy w ciągu każdego dnia należy ją zamieszać drewnianą łyżką. Następnie ciecz należy zlać, odsączając ją od miąższu owoców, można na tym etapie specyfik dosłodzić. Następnie na 45 dni znów należy słoik odstawić, aby zaszły procesy fermentacji, po tym czasie ocet jest gotowy.

Zastosowanie octu jabłkowego

Stosowanie wewnętrzne

Profilaktycznie dorośli powinni pić dwa razy dziennie napój przygotowany z połowy szklanki ciepłej, przegotowanej wody z dodatkiem 2–4 łyżeczek octu jabłkowego i dwóch łyżeczek miodu. Dla dzieci specyfik przyrządza się, rozpuszczając w pół szklanki wody jedną łyżeczkę octu i dwie łyżeczki miodu. Roztwór pije się bezpośrednio przed posiłkiem małymi łyczkami. Aby pobudzić trawienie, zaleca się wypić pół szklanki wody gazowanej z łyżką octu po spożyciu ciężkostrawnego posiłku. Ocet jabłkowy stosowany jest w profilaktyce miażdżycowej oraz przez osoby cierpiące na anemię. Ponadto preparat obniża gorączkę i wzmacnia układ odpornościowy w czasie grypy lub przeziębienia. Działa korzystnie na ból gardła, wspomaga leczenie anginy i łagodzenie objawów astmy, zapobiega osadzaniu się kamienia nazębnego. Ma także działanie uspokajające, czym nadaje się do picia przed snem u osób cierpiących na bezsenność. Ocet należy pić w małych ilościach, duże bowiem mogą uszkodzić śluzówkę układu pokarmowego. Z tego samego powodu spożywanie go nie jest zalecane osobom cierpiącym na wrzody czy zapalenie żołądka.

Praktyczne stosowanie octu jabłkowego wewnętrznie:

• by złagodzić ból gardła, należy jamę ustną płukać co godzinę roztworem octu jabłkowego z przegotowaną wodą w stosunku 1:3 (szklanka octu na 0,7 litra wody);

• by uporać się z kaszlem, należy przygotować syrop, miesza się świeży sok z połowy cytryny z taką samą ilością octu, łyżką miodu akacjowego i łyżeczką gliceryny, miksturę pije się co dwie godziny po jednej łyżce, trzeba ją spożyć w przeciągu 14 godzin, syrop z octu przynosi ulgę także przy zapaleniu tchawicy i kokluszu;

• by wyleczyć katar, zaleca się picie trzy razy dziennie płynu sporządzonego ze szklanki gorącej wody z łyżeczką octu;

• w profilaktyce kataru siennego (alergicznego), należy przed snem pić mieszaninę złożoną z wody mineralnej, łyżeczki octu i dwóch łyżeczek miodu akacjowego, profilaktykę można uzupełnić miodem rozmarynowym lub tymiankowym jedzonym między posiłkami;

• podczas anginy zaleca się płukanie gardła cztery razy dziennie roztworem sporządzonym z dwóch łyżeczek octu jabłkowego rozpuszczonych w szklance z ciepłą wodą, można dodać miód, gardło płucze się powoli i delikatnie, następnie roztwór należy połknąć;

• przy astmie należy robić okłady na klatkę piersiową i plecy lnianą szmatką nasączoną czystym octem jabłkowym, jeśli chory ma delikatną skórę, ocet można wymieszać z naparem z kwiatu lawendy;

• przy wysokim ciśnieniu szklankę wody z jedną łyżeczką octu pije się trzy razy dziennie;

• osobom cierpiącym na bezsenność poleca się picie rano i wieczorem po posiłku pół szklanki wody z łyżeczką octu i miodu;

• przy zaburzenia natury psychicznej, takich jak lęki lub depresje, powinno się codziennie wypijać napar z tarniny z dodatkiem łyżeczki octu jabłkowego;

• na bóle głowy pomaga kompres z gazy namoczony w roztworze zrobionym z dwóch łyżeczek octu i dwóch miodu zmieszanych w szklance zimnej wody, kompres można kłaść na czoło lub na kark;

• zapalenie migdałków łagodzi płukanie jamy ustnej co godzinę roztworem sporządzonym z jednej łyżki octu jabłkowego, którą miesza się z jedną łyżką miodu w szklance przegotowanej wody;

• nudności i mdłości powinny ustąpić po wypiciu połowy szklanki przegotowanej wody z łyżeczką octu jabłkowego.

Kiedy nie należy stosować octu jabłkowego

Ocet jabłkowy jest bezpieczny dla zdrowia, jeśli nie zostaną przekroczone jego rozsądne ilości w diecie. Osoby, które przyjmują stale leki bądź cierpią na choroby przewlekłe, powinny skonsultować się z lekarzem, zanim rozpoczną prozdrowotną lub odchudzającą kurację. Podobnie jest z kobietami w ciąży, którym nie zaleca się stosowania innych diet niż przeznaczone dla matek spodziewających się dziecka. Nie ma przeciwwskazań do łączenia antykoncepcji hormonalnej ze spożywaniem octu jabłkowego, należy jednak zachować dwugodzinną przerwę między przyjęciem napoju i tabletki. Z mikstury muszą zrezygnować osoby chore na problemy wątrobowe i żołądkowe, zwłaszcza wrzody lub zapalenie śluzówki żołądka. Mogą one ewentualnie skorzystać z kapsułek lub tabletek z octem jabłkowym, ale i w tym przypadku lepiej skonsultować się w tej kwestii z lekarzem. Należy uważać także na poziom potasu we krwi, który może się gwałtownie podnieść przy długotrwałym spożywaniu octu jabłkowego w dużych ilościach, dlatego zaleca się umiar, nieprzekraczanie dziennych dawek, a także robienie co kilka tygodni przerw w kuracji.


http://vademecumodchudzania.blogspot.com

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.